150لااقلّ عموميت اين روايت نسبت به خوف و مدارات روشن است. ظاهر عبارت محقق نراقى نيز بيانگر اقتداى حقيقى در اين موارد است؛ چراكه ايشان دو نحوه نماز خواندن با اهل تسنن را اينگونه بر مىشمارند:
يكى اينكه در خانهاش براى خود نماز بخواند و بعد با آنان نماز بخواند؛ همانطوركه در روايت عمر بن يزيد و روايت ارجانى آمده است. ديگر اينكه ابتدا به جماعت آنان وارد شود؛ ولى نماز خود را فرادا بخواند و اذان و اقامه بگويد و تا حد امكان قرائت را بخواند. 1
با توجه به اينكه در نحوه دوم قرائت را لازم دانستهاند، ظاهر اين است كه در شيوه اول، نيازى به قرائت نبوده و اقتدا حقيقى است.
ب) بررسى ادله قول به عدم صحت اقتدا
همانطوركه ادله قول به اقتداى حقيقى را نسبت به نماز فريضه و معاده در دو دسته بررسى كرديم، ادله قول به عدم صحت را نيز به همين منوال پى خواهيم گرفت.
دسته اول: روايات عدم صحت اقتدا در نماز فريضه
طايفه اول: رواياتى كه از اقتداى به مخالفين نهى كرده يا عدم صلاحيت امامت آنها را بيان مىكند.
1. صحيحه زراره
محمّد بْنُ يَعْقُوبَ عَنْ محمّد بْنِ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ محمّد عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ محمّد الْحَجَّالِ عَنْ ثَعْلَبَةَ عَنْ زُرَارَةَ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ(ع) عَنِ الصَّلَاةِ خَلْفَ الْمُخَالِفِينَ فَقَالَ مَا هُمْ عِنْدِي إِلَّا بِمَنْزِلَةِ الْجُدُرِ. 2