109مىگيرد و بيانى دال بر صورى بودن اقتدا موجود نباشد، حمل بر اقتداى حقيقى مىشود. شاهد اين ظهور، روايتى است كه همين تعبير در آن به كار رفته و راوى نيز اقتداى حقيقى را برداشت كرده است:
محمّد بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ محمّد عَنْ عَلِيِّ بْنِ حَدِيدٍ عَنْ جَمِيلِ بْنِ دَرَّاجٍ عَنْ حُمْرَانَ بْنِ أَعْيَنَ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ(ع) جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّا نُصَلِّي مَعَ هَؤُلَاءِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَ هُمْ يُصَلُّونَ فِي الْوَقْتِ فَكَيْفَ نَصْنَعُ فَقَالَ صَلُّوا مَعَهُمْ فَخَرَجَ حُمْرَانُ إِلَى زُرَارَةَ فَقَالَ لَهُ قَدْ أُمِرْنَا أَنْ نُصَلِّيَ مَعَهُمْ بِصَلَاتِهِمْ فَقَالَ زُرَارَةُ مَا يَكُونُ هَذَا إِلَّا بِتَأْوِيلٍ فَقَالَ لَهُ حُمْرَانُ قُمْ حتي تَسْمَعَ مِنْهُ قَالَ فَدَخَلْنَا عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ زُرَارَةُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّ حُمْرَانَ زَعَمَ أَنَّكَ أَمَرْتَنَا أَنْ نُصَلِّيَ مَعَهُمْ فَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ فَقَالَ لَنَا كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ(ع) يُصَلِّي مَعَهُمُ الرَّكْعَتَيْنِ فَإِذَا فَرَغُوا قَامَ فَأَضَافَ إِلَيْهِمَا رَكْعَتَيْن. 1
حمران مىگويد: به امام باقر(ع) عرض كردم جانم فداى شما! ما با اهل سنت روز جمعه نماز مىخوانيم و آنها نيز در وقت نماز مىخوانند، چه كنيم؟ حضرت فرمودند: با آنان نماز بخوانيد. حمران بيرون رفت و به سوى زراره رفت و گفت: ما مأمور شديم كه با نماز عامه به آنها اقتدا نماييم. زراره گفت: چنين مطلبى جز با تأويل صحيح نيست. حمران گفت: برويم تا از امام(ع) بشنويم. بر امام وارد شدند. زراره گفت: جانم به فداى شما! حمران فكر مىكند شما ما را به نماز با اهل سنت امر كردهايد و من آن را قبول نكردم. حضرت فرمودند: امام سجاد(ع) با آنها نماز مىگزارد، وقتى از دو ركعت فارغ مىشدند مىايستادند و دو ركعت اضافه مىنمودند.
در اين روايت امام(ع) به خواندن نماز با مخالفين امر نموده
« صَلُّوا مَعَهُمْ » و حمران، اقتداى حقيقى را برداشت نموده است
« قَدْ أُمِرْنَا أَنْ نُصَلِّيَ مَعَهُمْ بِصَلَاتِهِمْ ». تبيين بيشتر روايت خواهد آمد.