145اما معناى نصب، فقط لعن على بن ابىطالب(ع) نيست و شامل هرگونه انحراف از آن حضرت و اهلبيتش است. اين انحراف از على(ع)، امروز بهصورت گستردهاى ميان مدرسان و پژوهشگران تاريخ اسلامى و غلوكنندگان در حوزه اعتقادات وجود دارد.
براساس اين تعريف، تعريف اول و دومى كه لعن را به دشنام دادن و اذيت اهلبيت(عليهم السلام) منحصر مىكرد و بىميلى به على(ع) را تعريف نصب مىدانست، قابل قبول نيست. در واقع، هدف اين دو تعريف، اين است كه با تنگ كردن دايره نصب، از اشكالات خود فرار كنند و بازخواست نشوند. 1
وى براى نصب، مراتب مختلفى ذكر مىكند:
- تكفير على(ع) يا يكى از اهلبيت آن حضرت، مانند فاطمه، حسن، حسين(عليهم السلام) و فرزندانى كه موصوف به خير و زهد و علماند؛
- سبّ آن حضرت، اعم از لعن صريح يا ناسزاگويى يا استهزا و تمسخر؛
- تحقير آن حضرت به هر صورتى كه انجام شود؛
- مبالغه در مدح معاويه و يزيد و كوچك كردن على و حسين(عليهما السلام). اين امر، قبيحترين نوع نصب و خبيثترين آن است. اگر اين عمل نصب نباشد، در دنيا نصبى وجود ندارد؛
- نشناختن فضيلت آن حضرت يا كم نمودن فضايل ايشان؛
- صائب ندانستن آن حضرت يا شك در صائب بودن وى؛