134محمد بن علوى مالكى، عالم برجسته عربستانى، در اينباره مىگويد:
بسيارى از مردم در فهم حقيقت تعظيم و حقيقت عبادت، خطا مىكنند و بين آنها خلط مىنمايند؛ خلطى آشكار. آنان هرگونه تعظيم و تكريمى را عبادتِ تعظيمشده به حساب مىآورند؛ براى مثال، قيام نمودن و بوسيدن دست و بزرگداشت پيامبر(ص) و ايستادن با ادب مقابل رسولخدا(ص) در حال زيارت، از نظر اينان غلو است كه به عبادت منتهى مىشود. اين باور، ناشى از نادانى و عنادى است كه نه مورد رضايت خداست و نه مورد رضايت رسولخدا(ص) و با روح شريعت اسلامى نيز ناسازگار است. حضرت آدم(ع) به عنوان نخستين انسان و بنده صالح خدا، به امر الهى، مورد سجده فرشتگان قرار مىگيرد و اين امر براى تعظيم و تكريم آدم بود. 1
اشكال سوم: وهابيان، به تقليد از ابنتيميه، در مقام تعريف از عبادت، تعريف او را ذكر مىكنند؛ اين در حالى است كه تعريف وى، داراى اشكالاتى است كه در اينجا به برخى از آنها اشاره مىنماييم:
- اين تعريف، تعريف شىء به مصاديقِ آن است؛ به عبارت ديگر، بايد حقيقت عبادت، تعريف مىشد. ولى اين تعريف، مربوط به «متعبدٌبه» است؛ درحالىكه محل نزاع، يعنى جايى كه ما مىگوييم