132همچنين وهابيان با برداشت خاص خود از عبادت، مصاديقى را براى آن بيان كردهاند: دعا، ترس، توكل، اميد، رغبت، فروتنى، توبه، پناه بردن، يارى خواستن، فرياد خواستن، ذبح و نذر. 1
از مطالب پيشگفته، بهدست مىآيد كه وهابيان:
- هر عملى را كه سبب رضايت گردد، عبادت محسوب مىكنند؛
- هر نوع تعظيم، فروتنى، محبت و توجهى به غير، عبادت تلقى مىگردد؛
- هر نوع طلب حاجت و يارى خواستن از غيرخدا، عبادت او محسوب مىشود و شرك است.
ارزيابى و نقد
براى ارزيابى تعريف عبادت از ديدگاه سلفىها، موضوع را در دو محور سلبى (نقد تعاريف) و ايجابى (ارائه تعريف صحيح) بررسى مىكنيم.
نقد تعاريف عبادت
اشكال اول: بسنده نمودن وهابيان به تعاريف لغوى و معيار قراردادن آنها براى سنجش توحيد و شرك، صحيح نيست؛ زيرا پرسش اصلى اين است كه آيا تعاريف اهل لغت، مىتواند معيارى براى توحيد و شرك قرار گيرد؟!