100پايبندى به سنت سلف تأكيد دارد. با نگاهى اجمالى، مىتوان دريافت كه ابنتيميه براى مشروعيتبخشى به انديشههاى خود، در بحثهاى اعتقادى، همانند صفات الهى، مكرّر به نظرات سلف استناد مىكند. به نظر او، هركس چه در عقيده و چه در عمل، با اهل حديث مخالف باشد، به همان اندازه از رحمت خدا دور مىشود؛ چون اينان تابع انبيا و مشمول رحمت خداوندند. 1وى در جاى ديگر، بزرگ داشتن سلف را نشانه نزديك بودن به سنت و دورى از بدعت مىداند. 2
مهمترين دستاويز سلفيه براى تقدم فهم سلف بر فهم خلف، اين است كه سلف صالح از صحابه و تابعان و تابعان تابعان، بهعلت نزديك بودن به زمان پيامبر(ص) و مشاهده زمان نزول وحى، قرآن را بهتر فهميده و با گوشت و پوست خود لمس كردهاند. ازاينرو فهم آنان بهترين فهم است. 3
البته سلفيان براى اثبات برترى مدعاى خود، به آيات و روايات و سخنان خودِ صحابه و بزرگانى مثل شافعى استناد مىكنند. اما هيچكدام دلالت قانعكنندهاى ندارند، بلكه اين دسته از آيات و روايات و سخنان صحابه و بزرگان، تنها به تعريف و تمجيد از صحابه پرداختهاند.