93ايشان استناد كرده، معالفارق است. پس در اين آيه، مقصود از فاحشه، عمل قبيح زنا نيست؛ زيرا حمل لفظ بر يك معناى خاص، دليل مىخواهد و اينجا هيچ دليلى وجود ندارد.
همچنين مقايسه اين آيه با آياتى از قبيل آيه 65 سوره زمر، صحيح نيست؛ زيرا براى ما مسلّم است كه پيامبر(ص) حتى قبل از بعثت موحد بوده است و پدران او نيز موحد بودهاند. تصور نمىشود كه پيامبر(ص) لحظهاى هم براى خداوند عزوجل شريك قائل شود و مشرك گردد. بنابراين ما آيه را با وجود چنين پيشفرضهايى تفسير نموديم و سپس مىگوييم خداوند، در مقام بيان قبح اين فعل است و مىخواهد ديگران را توجه دهد كه حتى اگر پيامبر(ص) نيز مشرك گردد، حبط اعمال مىشود. ولى در آيه مورد بحث، چنين پيشفرضى وجود ندارد و از اين باب نيست كه خداوند مسئلهاى را گفته است كه اقتضاى وقوع نداشته باشد. بلكه آيات قبل از اين آيه و نيز آيات سوره تحريم و قضاياى تاريخى، نشاندهنده وقوع قول و فعل خلاف حق از برخى همسران پيامبر(ص) است. از اينرو خداوند براى جلوگيرى از تكرار اينگونه اعمال، همسران پيامبر(ص) را تهديد مىنمايد و به آنان تأثير اعمالشان را متذكر مىگردد.
خصيصه هشتم: رعايت حريم همسران پيامبر(ص)
(وَ إِذٰا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتٰاعاً فَسْئَلُوهُنَّ مِنْ وَرٰاءِ حِجٰابٍ ذٰلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَ قُلُوبِهِنَّ ) (احزاب : 53)
و هنگامى كه چيزى از وسايل زندگى را [به عنوان عاريت] از آنان [همسران پيامبر] مىخواهيد، از پشت پرده بخواهيد. اين كار براى پاكى دلهاى شما و آنها بهتر است.
خداوند براى حفظ حرمت حريم و حرم پيامبر(ص) و رعايت قداست بيت وحى و نيز قطع اميد مغرضان و منافقان از تعرض به خانه پيامبر(ص) ، احكامى را