92ضربهاى است به جايگاه و مقام پيامبر(ص) و موجب ازدياد عذاب مىشود.
3. ما نيز مىپذيريم كه خداوند به احترام پيامبر(ص) و براى حفظ شأن و مقام او، همسرانش را از عملى مثل زنا، محفوظ و مصون مىدارد و كلام ابن عباس نيز بر اين مسئله تأكيد مىنمايد. 1 ولى قياس اين دو آيه با هم، معالفارق است؛ زيرا درباره آيه 65 سوره زمر، براساس پيشفرضهايى مثل عصمت پيامبر(ص) و موحد بودن ايشان حتى قبل از بعثت، همان گونه كه بيان شد، تفسير مىكنيم. اما اگر اين پيشفرضها را برداريم، ديگر نمىشود چنين تفسيرى انجام داد. بىترديد درباره همسران پيامبر(ص) چنين پيشفرضى نداريم؛ زيرا آنها نيز انسانهايى همانند ساير انسانها مىباشند و دچار لغزش و خطا مىگردند. بنابراين قياس اين دو آيه، معالفارق است.
به نظر مىرسد ابنكثير، به عصمت همسران پيامبر(ص) قائل است كه هر نوع فاحشه را دور از مقام همسران پيامبر(ص) و آنها را مصون مىداند و تذكرات آيه را نيز از باب شرط كه اقتضاى وقوع ندارد، بر مىشمارد؛ در حالىكه برخى از آيات قرآن، به صراحت، وقوع برخى از اين اعمال را از همسران پيامبر(ص) بيان مىنمايد.
برخى از آيات سورههاى تحريم و احزاب، بيانگر همين مسئله است و مناسب بود ابنكثير، به چند آيه قبل برمىگشت تا وقوع اين مسئله را از سوى همسران پيامبر(ص) و تهديد و تنبيهى را كه خداوند براى آنها لحاظ نمود، مىديدند؛ به ويژه اينكه ابنكثير، مسئله نشوز و سوءخلق را مطرح مىكند و آيات مذكور، تماماً بيان سوءخلقها و آزار قلب پيامبر(ص) از سوى برخى از همسرانش است كه مورخان نيز مواردى از آنها را بيان نمودهاند. بنابراين مقايسه اين آيه با آياتى از قرآن كه