57است تا مشكلات خود را رفع نمايد؛ حتى اگر آنها محروم بودند و مشكل داشتند؛ در حالىكه آيه در مقام بيان عكس اين موضع مىباشد. درواقع خداوند، پيامبرش را كه دلسوز در هدايت مردم مىباشد و صلاح آنها را به وسيله وحى بهتر از خودشان مىداند، سزاوارتر از خودشان، قرار داده است.
روايت نقل شده از پيامبر(ص) در ذيل اين آيه،
«فايما مؤمن تركَ مالاً فليرثه عصبته من كانوا فان ترك ديناً اوضياعاً فلياتني فأنا مولاه» 1ناظر به همين معناست كه پيامبر(ص) به هنگام سختى و حتى تحمل ضرر و قرض، كمك مسلمانان است و به هنگام استغنا و عدم حاجت، آنچه را مؤمن دارد، به ذوىالقرباى او برمىگردد.
به نظر نگارنده، بايد اين مسئله چنين مطرح گردد كه بر هر مسلمانى، بذل نفس و مال و اولاد براى حفظ جان پيامبر(ص) واجب است و اين همان ايثار پسنديدهاى مىباشد كه درجهاى اعلا از ايمان است و در اين صورت از خصائص پيامبر(ص) به شمار مىآيد؛ زيرا بذل جان براى حفظ ديگرى، به جز پيامبر(ص) و امام معصوم(ع)، واجب نيست.
3. وجوب ازدواج بر زنى كه پيامبر(ص) به او رغبت نموده و وجوب طلاق بر شوهر او در صورتى كه آن زن شوهردار باشد.
از ديگر مصاديق عنوان اولويت كه بعضى از فقيهان شيعه و اهل سنت، آن را به عنوان «خصائصالنبى(ص)» ذكر كردهاند، اين است كه اگر پيامبر(ص) به زنى كه شوهر ندارد رغبت نمود، بر او واجب است پيامبر را اجابت كند و اگر شوهر دارد، بر شوهر واجب است كه زنش را طلاق دهد تا پيامبر(ص) با او ازدواج نمايد. 2