48اختيارى [در برابر فرمان خدا] در كار خود داشته باشد و هركس خدا و رسولش را نافرمانى كند، به گمراهى آشكارى گرفتار شده است.
اما ديدگاه صحيح آن است كه «اولويت»، اطلاق داشته و بدون قيد و شرط است؛ يعنى پيامبر(ص)، بر هر مسلمانى، در تمام شئون او، از قبيل اجتماعى، فردى، سياسى، حكومتى، فرهنگى، خانوادگى و قضايى، اولى و سزاوارتر از خودش است.
اطلاق اولويت در آيه سوره احزاب
آيه شريفه «اولويت»، اطلاق دارد و از قبل و بعد از آيه هم نمىتوانيم قيدى به دست آوريم. پس اطلاق اولويت، همه موارد آن را دربرمىگيرد. بسيارى از مفسران اهل سنت و شيعه، بر اين اطلاق تأكيد مىنمايند. 1 برخى روايات ائمه معصوم(عليهم السلام) نيز بر اين اطلاق، صحه مىگذارد. 2 اما اينكه در برخى روايات، به موضوع اولويت در حكومت اشاره شده 3 است، در حقيقت بيان مصاديق و فروع اين اولويت است؛ نه قيد آن.
چرايى «اولويت»
انسان مؤمن يقين دارد كه تفكر، امر و نهى پيامبر(ص)، براى اصلاح جامعه و فرد و رسيدن به قلههاى سعادت است. ايشان هرگز از روى هواى نفس سخن نمىگويد. بلكه آنچه مىگويد، چيزى جز وحى كه بر او القا شده نيست. 4 اطاعت