421. «كافه» به معناى «جميع» است و مفهوم آيه اين‌گونه است: «ما تو را جز براى همه مردم نفرستاديم» و اين معنا افاده جهانى بودن و فراگير بودن زمانى، مكانى و افرادى دعوت پيامبر اعظم(ص) مى‌نمايد. برخى آيات ديگر، مانند آيه: (تَبٰارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقٰانَ عَلىٰ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعٰالَمِينَ نَذِيراً) ؛ «زوال‌ناپذير و پربركت است كسى كه قرآن را بر بنده‌اش نازل كرد تا بيم‌دهنده جهانيان باشد». (فرقان: 1) و آيه (قُلْ يٰا أَيُّهَا النّٰاسُ إِنِّي رَسُولُ اللّٰهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعاً) ؛ «بگو: اى مردم! من فرستاده خدا به سوى همه شما هستم». (اعراف: 158) روايات اهل‌بيت نيز بر اين معنا دلالت دارد. ¹

بسيارى از مفسران مشهور اهل سنت و شيعه، اين ديدگاه را پذيرفته‌اند. ² بعضى از مفسران نيز به صراحت بيان داشته‌اند كه ارسال به سوى همه، از خصائص آن حضرت است. ³

2. «كافه»، مأخوذ از «كف» به معناى «منع» است. بنابراين «كافه»، صفت براى رسول است. از ميان مفسران شيعه و اهل سنت، كمتر كسى قائل به اين معنا شده است. پس از تفحص در تفاسير، فقط علامه طباطبايى(رحمه الله) در الميزان، ⁴ به تبع راغب اصفهانى در مفردات، اين قول را پذيرفته است. البته ميان كتب لغت، فقط راغب قائل به اين معنا شده است و غالب اهل لغت، تعريف اول را پذيرفته‌اند. كسانى كه به ديدگاه دوم تمايل پيدا كرده‌اند، ادله‌اى را براى آن بيان نموده‌اند كه آنها را