148از آوردن صيغه امر، مقصودى دارد.
ثانياً: شيوه پيامبر(ص) اينگونه بوده است كه در فعاليتهاى جارى مربوط به مردم، مانند جنگ و اداره جامعه، مشورت مىنمود و در برخى موارد نيز به آنها عمل مىكرد كه نمونههايى در تاريخ آمده است؛ براى مثال، پيامبر(ص) در جنگ احد، براى ماندن در شهر يا رفتن از شهر، با اصحاب مشورت نمود و با اينكه نظر مبارك خود ايشان بر ماندن در شهر بود، ولى به مشورت جمع عمل كرد و از شهر بيرون رفتند. 1
همچنين حضرت در جنگ بدر، درباره شيوه برخورد با اسيران، با اصحاب مشورت نمود. 2 در جنگ احزاب نيز با مشورت با اصحاب خندق حفر كردند كه اينها بيانگر توجه پيامبر(ص) به اين روش بوده است.
ثالثاً: پيشتر گفتيم كه جمع كردن اصحاب و ملاطفت و مشورت با آنها، براى آموختن شيوه مملكتدارى و پرهيز از استبداد و خودرأيى بود؛ به طورىكه جامعه اسلامى و مسلمانان براى ادامه حيات اسلام به مشورت نياز داشت. اين آموزشها، بخشى از رسالت پيامبر(ص) بود. پيامبر(ص) بايد براى پايدار ماندن دين و شيوه ادامه حيات آن، آموزشها و تعليمات لازم را به مردم ارائه مىنمود؛ تا ابلاغ دين را كامل انجام داده باشد. بنابراين مشاوره بر پيامبر(ص) واجب بوده است؛ زيرا درواقع بخشى از ابلاغ رسالت ايشان و از خصائص حضرت مىباشد.
موارد اختلافى خصائص تكليفى وجوبى
نماز عيد و قربانى
در كتب فقهى فريقين و نيز كتبى كه مستقلاً براى اين موضوع نوشته شده است، دو تكليف وجوبى براى پيامبر اعظم(ص) به عنوان خصيصه بيان شده است