127
فصل دوم: خصائص تشريعى
تعريف خصائص تشريعى
مقصود از خصائص تشريعى، ويژگىها و امتيازاتى است كه دربردارنده حكم شرعى تكليفى يا وضعى براى پيامبر اعظم(ص) باشد؛ به طورىكه ديگر مكلفان، چنين حكمى نداشته باشند.
مقصود از احكام تكليفى، خطابهاى شرعى متعلق به افعال مكلفان است كه براساس مصالح و مفاسد، اقتضاى وجود يا عدم دارند؛ يعنى خداوند، انجام دادن يا ندادن آنها را از مكلفان خواسته است كه همان احكام پنجگانه تكليفى (وجوب، حرمت، استحباب، كراهت و اباحه) مىباشد.
برخى احكام شرعى نيز وضعىاند؛ يعنى چه مكلفى باشد و چه نباشد. در واقع اين احكام اگرچه به افعال و ترك مكلفان ارتباط پيدا مىكنند، ولى اين ارتباط، هميشگى و مستقيم نيست. احكامى از قبيل صحت، بطلان، جواز، مانعيت، شرطيت، زوجيت، ملكيت و سببيت، عنوان احكام وضعى را پيدا مىكند. بنابراين، احكام شرعى به دو دسته «تكليفى» و «وضعى» 1 تقسيم مىشوند.
همه افراد، در خطابهاى الهى مشتركاند. ولى خداوند به لحاظ مصالحى،