100
ديدگاه عالمان شيعه
دانشمندان شيعه با استناد به روايات اهلبيت(عليهم السلام)، دو ديدگاه و نظريه را مطرح نمودهاند كه قابل جمع مىباشند؛ زيرا در نظريه اول كه اعم از نظريه دوم است، امت را هركسى مىدانند كه به دستورهاى آيه عمل نمايد و در نظريه دوم، برترين افراد را كه اهلبيت(عليهم السلام) مىباشند، بيان مىنمايند.
نظريه اول
مقصود از «امت» كه بهترين امتها ياد شده است، امتى است كه به دستورهاى همين آيه عمل نمايد. خداوند در اين آيه به روشنى، خير امت را اينگونه توصيف مىنمايد: «امر به معروف و نهى از منكر مىكنيد».
اين نظريه، به كلامى از امام صادق(ع) مستند است كه فرمود: «چگونه مىشود بهترين امت، اميرمؤمنان(ع)، حسن و حسين(عليهما السلام) را به قتل برسانند؟!» آنگاه از حضرت سؤال مىشود: «پس اين آيه، به چه كيفيتى نازل شده است؟» حضرت فرمود: «همينگونه كه هست. مگر نمىبينى خداوند چگونه آنها را توصيف نموده است: امر به معروف و نهى از منكر مىكنيد و به خدا ايمان داريد». 1
در روايت ديگر، امام صادق(ع) فرمود:
مقصود از «خير امت»، آن امتى است كه ابراهيم(ع) از خداوند درخواست نمود و آن، امت وسط است. مگر مىشود مقصود از امت، جميع اهل قبله باشد و خداوند آن امت را شاهد بر امم ديگر در قيامت قرار دهد؟! خدايى كه شهادت اين افراد را بر صاعى از خرما نمىپذيرد، چگونه شهادت آنها را در قيامت بر ساير امتها بپذيرد. به يقين، اراده خداوند، اين نيست. 2