96درباره توسل، آيات متعدد و روايات بسيارى از اهلبيت(عليهم السلام) وارد شده است كه براى نمونه، به برخى از آنها اشاره مىكنيم:
خداوند مىفرمايد:
(يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسيلَةَ وَ جاهِدُوا في سَبيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ) (مائده: 35)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از [مخالفت فرمان] خدا بپرهيزيد! و وسيلهاى براى تقرب به او بجوييد! و در راه او جهاد كنيد؛ باشد كه رستگار شويد!
«وسيله» در اصل به معناى چيزى است كه باعث تقرب به ديگرى از روى علاقه و رغبت مىشود. بنابراين وسيله، در آيه مذكور، معناى بسيار گستردهاى دارد و هر كار و هر چيزى را شامل مىگردد كه باعث نزديك شدن به پيشگاه مقدس پروردگار مىشود. گفتنى است كه هرگز منظور از توسل اين نيست كه چيزى را به طور مستقل از شخص پيامبر(ص) يا امام(ع) تقاضا كنند. بلكه منظور اين است كه با سوگند دادن خداوند به مقام و مكتب آنها (كه خود يك نوع احترام و اهتمام به موقعيت آنها و يك نوع عبادت است)، از خداوند چيزى را بخواهند. اين معنا نه بوى شرك مىدهد، نه برخلاف آيات ديگر قرآن است و نه از عموم آيه مذكور بيرون مىباشد. 1
از «سلمان فارسى» نقل شده است كه از رسول خدا(ص) شنيدم كه فرمود: خداى عزّوجلّ مىفرمايد:
يَا عِبَادِي أَ وَ لَيْسَ مَنْ لَهُ إِلَيْكُمْ حَوَائِجُ كِبَارٌ وَ لَا تَجُودُونَ بِهَا إِلَّا أَنْ يَحْتَمِلَ عَلَيْكُمْ بِأَحَبِّ الْخَلْقِ إِلَيْكُمْ تَقْضُونَهَا كَرَامَةً لِشَفِيعِهِمْ أَلَا فَاعْلَمُوا أَنَّ أَكْرَمَ الْخَلْقِ عَلَيَّ وَ أَفْضَلَهُمْ لَدَيَّ مُحَمَّدٌ وَ أَخُوهُ عَلِيٌّ وَ مِنْ بَعْدِهِمُ الْأَئِمَّةُ(عليهم السلام) الَّذِينَ هُمُ الْوَسَائِلُ إِلَيَّ أَلَا فَلْيَدْعُنِي مَنْ أَهَمَّتْهُ