88و بالاخره در زيارت جامعه كبيره اينگونه آمده است: «وَ بَذَلْتُمْ أَنْفُسَكُمْ فِي مَرْضَاتِهِ وَ صَبَرْتُمْ عَلَى مَا أَصَابَكُمْ فِي جَنْبِهِ»؛ 1«جانتان را در راه رضاى خدا فدا كرديد و در راه رضاى او بر مصيبتهايى كه بر شما وارد گرديد، صبر كرديد».
9. اعلام دوستى با دوستان اهلبيت(عليهم السلام) و دشمنى با دشمنان ايشان
يكى از دستورهاى مهم دين اسلام، دوستى با دوستان خدا و دشمنى با دشمنان خداوند است؛ همان چيزى كه از آن اصطلاحاً به تولّى و تبرّى تعبير مىكنيم؛ چنانكه خداوند مىفرمايد:
(مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّٰهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدّٰاءُ عَلَى الْكُفّٰارِ رُحَمٰاءُ بَيْنَهُمْ) (فتح: 29)
محمد(ص) فرستاده خداست و كسانى كه با او هستند، در برابر كفار، سرسخت و شديد و ميان خود، مهرباناند.
دوستى با دوستان خدا و دشمنى با دشمنان خدا، فرمان قاطع قرآن است كه بايد هر مؤمنى در همراهى با پيامبر اكرم(ص) مقابل دشمنان خدا، پيامبر(ص) و اهلبيت(عليهم السلام)، شديد و سرسخت باشد و برعكس بايد مقابل دوستان خدا، پيامبر(ص) و اهلبيت(عليهم السلام)، مهربان باشد.
امام صادق(ع) فرمود:
روزى پيامبر اكرم(ص) از يارانش پرسيد: «كداميك از دستاويزهاى ايمان، محكمتر است؟» گفتند: خدا و رسولش داناترند؛ برخى از آنها گفتند: نماز. عدهاى پاسخ دادند: زكات. گروهى گفتند: روزه. پارهاى حج و عمره، و برخى نيز جهاد را محكمترين دستاويز ايمان دانستند. رسول خدا(ص) فرمود: «همه اينها ارزشمندند. ولى هيچيك از آنها محكمترين نيستند. بلكه محكمترين دستاويز ايمان، دوست داشتن براى خدا و بغض براى او و دوستى با دوستان خدا و بيزارى جستن از دشمنان اوست». 2