167در زيارت امام حسين(ع) نيز در روز عاشورا چنين مىخوانيم:
«اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَحْيَايَ مَحْيَا مُحَمَّدٍ وَ آلِمُحَمَّدٍ وَ مَمَاتِي مَمَاتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِمُحَمَّدٍ» 1؛ «خدايا! زندگىام را همانند زندگى محمد و آلمحمد(ص) قرار ده و مرگ مرا همانند مرگ محمد و آلمحمد(ص) قرار ده».
سه- قبولى زيارت
زيارت اهلبيت(عليهم السلام) عبادتى پرفضيلت است و هدف از آن، كسب سجاياى اخلاقى، درجات معنوى و قرب خداوند است. اين اهداف در صورتى جامه عمل خواهد پوشيد كه زيارت انجام شده، قبول درگاه خداوند قرار گيرد. بىترديد زيارتى كه مورد قبول پروردگار نباشد، اثرى در روح و سرنوشت زائر نخواهد داشت.
ازاينرو، زائر قبل از سفر، در طول سفر زيارتى و در حين زيارت تلاش مىكند هر عملى كه او را به خداوند نزديك مىكند، انجام دهد و از هر عملى كه او را از خداوند دور مىكند، اجتناب نمايد. با اين حال، زائر نگران است كه مبادا زيارتش قبول نگردد. به همين دليل، هنگام زيارت نيز به درگاه خداوند دعا مىكند تا زيارت او را قبول كند. ازاينرو در متن برخى از زيارتنامهها، به ويژه زيارت امام على(ع) و امام حسين(ع)، درخواست قبولى زيارت وجود دارد. در اينجا به برخى از اين عبارات، توجه مىكنيم:
در دعاى پس از زيارت امام على(ع) اينگونه براى قبولى زيارت دعا مىكنيم:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِمُحَمَّدٍ وَ تَقَبَّلْ مِنِّي زِيَارَتِي وَ أَعْطِنِي سُؤْلِي بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِين. 2
خدايا! بر محمد و آلمحمد درود فرست و زيارتم را قبول كن و خواستهام را به حق محمد و خاندان پاكش عطا فرما.
در زيارت امام حسين(ع) نيز اينگونه مىگوييم: