165خدايا! بر محمد و آلمحمد درود فرست و بر [امام] حسين مظلوم شهيد و رشديافته، كشته اشكها و گرفتار مصيبتها درود فرست؛ درودى فزاينده و پاكيزه و بابركت كه آغازش بالا رود و آخرش پايان نپذيرد؛ بهترين درودى كه فرستادهاى بر يكى از فرزندان پيامبران فرستاده شدهات؛ اى معبود جهانيان!
حتى در مورد برخى از ائمه اطهار(عليهم السلام)، صلوات مخصوص و جداگانهاى وارد شده است. در اين صلواتها، معمولاً به دنبال صلوات، به ويژگىهاى بارز آن امام پرداخته شده و از ايشان با تمجيد و به بزرگى ياد شده است. زائر با خواندن اين صلواتها، از سويى با خصوصيات نورانى اهلبيت(عليهم السلام) آشنا مىشود و از سوى ديگر، با كسب اين شناخت، علاقهاش به آن پيشوايان بيشتر مىگردد؛ براى مثال، در صلوات مخصوص امام كاظم(ع) آمده است:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ اهلِبَيتهِ وَ صَلِّ عَلَى مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ وَصِيِ الْأَبْرَارِ وَ إِمَامِ الْأَخْيَارِ وَ عَيْبَةِ الْأَنْوَارِ وَ وَارِثِ السَّكِينَةِ وَ الْوَقَارِ وَ الْحِكَمِ وَ الْآثَارِ الَّذِي كَانَ يُحْيِي اللَّيْلَ بِالسَّهَرِ إِلَى السَّحَرِ بِمُوَاصَلَةِ الِاسْتِغْفَارِ حَلِيفِ السَّجْدَةِ الطَّوِيلَةِ وَ الدُّمُوعِ الْغَزِيرَةِ وَ الْمُنَاجَاةِ الْكَثِيرَةِ وَ الضَّرَاعَاتِ الْمُتَّصِلَةِ الجَمِيلَةِ. 1
خدايا! بر محمد و خاندان او درود فرست و بر [امام] موسى بن جعفر، جانشين نيكان و پيشواى خوبان و گنجينه انوار و به ارثبرنده آرامش و وقار و فرزانگى و آثار، درود فرست؛ آن كس كه شب تا صبح، بيدار و پيوسته مشغول استغفار بود. او همدم سجدههاى طولانى و اشكهاى ريزان و مناجات بسيار و ناله و زارى دائم و زيبا بود.
دو- دعا براى ثبات قدم در مسير اهلبيت(عليهم السلام)
طبق نص صريح قرآن، انسان در معرض امتحانهاى دائمى است؛ چنانكه خداوند متعال مىفرمايد: (أَ حَسِبَ النّٰاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنّٰا وَ هُمْ لاٰ يُفْتَنُونَ)؛ «آيا مردم گمان كردند