121امام رضا(ع) نيز فرمود:

مَنْ تَجَاوَزَ بِأَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ(ع) الْعُبُودِيَّةَ فَهُوَ مِنَ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ مِنَ الضَّالِّين. ¹

كسى كه اميرمؤمنان(ع) را از مرتبه بندگى بالاتر ببرد، [مطابق آيه آخر سوره حمد،] از كسانى است كه بر آنها غضب شده و از گمراهان است.

در بسيارى از زيارتنامه‌ها، تعابير خيره‌كننده‌اى درباره اهل‌بيت(عليهم السلام) بيان گرديده است؛ براى مثال در زيارت جامعه كبيره مى‌خوانيم:

پدر و مادرم و جان و اهل و مالم به فداى شما باد؛ هركس اراده خداشناسى و اشتياق به خدا در دل يافت، به پيروى شما يافت و هركس خدا را به يگانگى شناخت، به تعليم شما پذيرفت و هركس آهنگ خدا نمود، با توجه به شما بود. اى پيشوايان من! صفات كماليه شما آن‌قدر است كه ثناى شما را شمارش نتوانم كرد و به كنه مدح و توصيف قدر و منزلت شما نتوانم رسيد و شماييد نور قلب خوبان و هدايت‌كنندگان نيكوكاران و حجت‌هاى خداى مقتدر جبار. خداوند به شما عالم را آغاز كرد و به شما نيز كتاب آفرينش را ختم فرمود و به واسطه شما بر ما باران رحمت نازل كرد و به واسطه شما آسمان را به پا داشت تا بر زمين جز به امرش فرو نيايد و به واسطه شما غم و اندوه و رنج‌ها را از دل‌ها برطرف مى‌گرداند و اسرارى كه فرستادگان خدا نازل كردند و فرشتگان پايين آوردند، نزد شماست. ²

چنين تعبيراتى، در عين درستى و به حق بودن، مى‌تواند افراد ناآگاه را به غلوّ درباره ايشان سوق دهد. هرچند در متن زيارتنامه‌ها تعابير متعددى هست كه جلوى هرگونه