1) . «خدايا! بر محمد و آل محمد درود فرست و فرج آنان را نزديك فرما و به ذلتم در پيشگاهت و به زارى‌ام به درگاهت و به احساس بيگانگى و دلتنگى‌ام از مردم و انسم به تو، بر من ترحم كن. اى كريم! در اين هنگام مرا مشمول رحمت خود گردان؛ رحمتى كه باعث شود قلبم را آرام كنى، امورم را سامان دهى، پريشانى‌ام را اصلاح كنى، رويم را سفيد و جايگاهم را گرامى گردانى، خطايم را زايل كنى، گناهان گذشته‌ام را آمرزيده و در آينده از گناه مصونم دارى. در همه عمر [باقى‌مانده] مرا در راه اطاعت خود و آنچه تو را از من راضى مى‌كند، به‌كار گيرى و عملم را به بهترين آنها به پايان برى و ثواب آن را بهشت قرار دهى و مرا در مسير صالحان قرار دهى و مرا بر انجام‌دادن عمل صالحى كه توفيق آن را به من عطا فرموده‌اى، يارى كنى؛ همان‌طور كه صالحان را بر انجام‌دادن عمل صالحى كه توفيق آن را به ايشان عطا فرموده‌اى، يارى كردى و هيچ‌گاه نعمت شايسته‌اى را كه به من عطا فرموده‌اى، از من پس نگير و مرا در گرفتارى كه از آن رهانيده‌اى بازم مگردان و هيچ‌گاه زبان دشمن يا حسودى را بر من مگشاى و مرا يك لحظه و كمتر يا بيشتر از آن به خودم وامگذار؛ اى پروردگار جهانيان!». عوالم العلوم و المعارف والأحوال من الآيات و الاخبار و الأقوال (مستدرك سيدة النساء الى الامام الجواد، ج23، الجواد(ع))، صص612 و 613

2) . بحارالانوار، ج25، ص265.