115
د) اقرار به نبوت و امامت و اظهار اعتقاد به همه پيامبران و ائمه اطهار(عليهم السلام)
نبوت و امامت، از اصول دين ماست. مطابق قرآن كريم، يك مؤمن واقعى، به خدا، ملائكه، كتابهاى آسمانى و پيامبران فرستاده شده از سوى خداوند، ايمان دارد؛ پيامبران عظيمالشأنى، از قبيل حضرت آدم(ع)، حضرت نوح(ع)، حضرت ابراهيم(ع)، حضرت موسى(ع)، حضرت عيسى(ع) و حضرت محمد(ص) را فرستاده خدا مىداند و در اينباره ميان آنان فرقى نمىگذارد.
همچنين شيعيان، ائمه اطهار(عليهم السلام) را يكى پس از ديگرى، جانشينان پيامبر اكرم(ص) مىدانند. پيروى از آنان را واجب مىشمارند و در اعتقاد به آنان و لزوم اطاعت از ايشان، تفاوتى ميانشان قائل نيستند؛ چنانكه خداوند در قرآن كريم مىفرمايد:
(آمَنَ الرَّسُولُ بِمٰا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّٰهِ وَ مَلاٰئِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لاٰ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَ قٰالُوا سَمِعْنٰا وَ أَطَعْنٰا غُفْرٰانَكَ رَبَّنٰا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ) (بقره: 285)
پيامبر، به آنچه از سوى پروردگارش بر او نازل شده، ايمان آورده است و همه مؤمنان [نيز]، به خدا و فرشتگانش و كتابهاى او و فرستادگانش، ايمان آوردهاند [و گفتند:] ما ميان هيچيك از پيامبران او، فرق نمىگذاريم [و به همه ايمان داريم]. و گفتند: «ما شنيديم و اطاعت كرديم. پروردگارا! به آمرزش تو اميدواريم و بازگشت [ما] به سوى توست».
ما در واقع با سلام دادن به پيامبران و ائمه پيشين، اعتقاد خود را به ايشان نيز ابراز مىكنيم و نشان مىدهيم كه در اعتقاد به آنان، به عنوان رسولان الهى يا جانشينان پيامبر اكرم(ص)، فرقى ميان ايشان قائل نيستيم.
در واقع زيارت هريك از معصومان، اعلام اعتقاد به ولايت او و اظهار آمادگى براى اطاعت از اوست و اين مطلب در متن برخى از زيارتنامهها هم آمده است؛ براى مثال، در زيارت اميرمؤمنان(ع) در روز غدير مىخوانيم: