53مى‌گرفت كه نشان از سودجويى آنها بود؛ چون‌كه با اين تغيير و تحوّل، قصد داشتند حج در موقعى برپا شود كه منافع بازرگانى و تجارتى آنها هم تأمين گردد. از اين‌رو، سعى مى‌كردند كه حج در خرم‌ترين ايام سال و آسان‌ترين زمان براى رفت و آمدهاى تجارى انجام پذيرد. اما از آن‌جاكه حج بايد در ايام ذى‌حجه واقع شود و گاهى ذى‌حجه در فصل گرماى طاقت‌فرساى مكه مى‌افتد كه هم حج‌گزاران به زحمت مى‌افتند و هم معادلات تجارى به نحو مطلوب انجام نمى‌گرفت، از اين‌رو با عمل «نسىء» كارى مى‌كردند كه موسم حج، همواره در فصل معتدلى واقع شود و اين عمل تا سال دهم هجرت ادامه داشت تا اين‌كه به‌وسيله پيامبر خدا(ص) در حجةالوداع، استفاده از اين عمل ممنوع و باطل اعلام گرديد، ¹ بلكه نسىء با نزول اين آيه كفر محسوب گرديد تا مراسم حج، بازيچه‌اى در دست سودجويان واقع نگردد. ²

5. ( لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنٰاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّكُمْ .) ³

در زمان جاهليت، اين توهّم وجود داشت كه معامله و تجارت و باركشى و مسافربرى به هنگام موسم حج، حرام و گناه و موجب بطلان حج مى‌گردد، ⁴ اما خداوند با نزول اين آيه فرمود: هيچ‌گونه مانعى براى تجارت در ايام حج وجود ندارد، بلكه براساس آيه: ( لِيَشْهَدُوا مَنٰافِعَ لَهُمْ ...) و رواياتى كه از ائمه(عليهم السلام) نقل شده، يكى از حكمت‌هاى حج، منافع اقتصادى آن مى‌باشد.

6. ( يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوٰاقِيتُ لِلنّٰاسِ وَ الْحَجِّ وَ لَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهٰا وَ لٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقىٰ وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوٰابِهٰا وَ اتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ .) ⁵

اين آيه، بنا به شأن نزولى كه بعضى از مفسران گفته‌اند، اشاره به يك رسم خرافى ديگر در موسم حج، در زمان جاهلى، دارد كه هركس هنگامى‌كه لباس احرام را به تن كرد، ديگر نبايد از راه معمولى و درِ خانه وارد شود، بلكه در پشت خانه نقبى مى‌زدند كه به هنگام احرام فقط از اين راه رفت و آمد كنند؛ به‌طورى كه اين عمل نزد آنها نيكو