37حرم خارج مىشدند، اين بود كه قلاده به گردن افكنند و چيزى به آن بياويزند و هرگاه يكى از آنان آهنگ حج مىكرد لباس حاجيان در بر مىنمود.» 1
محور حج جاهليت، حج ابراهيمى بود. اعراب جز آداب حج چيز ديگرى را از شريعت ابراهيم حفظ نكردند. هر چند چيزى از آن كم كردند يا چيزى بر آن افزودند. آنها بتها را در خانه كعبه جاى دادند كه عددشان به بيش از سيصد مىرسيد و از جمله آنها هبل و لات و عزّى و مَنات بود.
كلبى مىنويسد: «آنها كعبه و مكه را تعظيم مىنمودند و حج و عمره به جاى مىآوردند و اين ميراثى بود كه از ابراهيم و اسماعيل براى آنان مانده بود.» 2
و نيز مىنويسد: «اعراب جاهليت بنا بر آنچه از عهد ابراهيم و اسماعيل برايشان به جاى مانده بود خانه را تعظيم و طواف مىكردند. حج و عمره و وقوف به عرفه و مشعر و هديه كردن شتر قربانى و محرم شدن براى حج و عمره، از جمله آداب آنها بود كه با برخى آداب خودساخته آميخته شده بود.» 3
قرآن كريم از حج اعراب جاهلى و اعمال آنها در جوار خانه كعبه سخن گفته و اعمال شركآميز و زشت آنان كه با تفاخر و تجارت و هرج و مرج همراه بود، خاطر نشان مىسازد: ( وَ مٰا كٰانَ صَلاٰتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلاّٰ مُكٰاءً وَ تَصْدِيَةً )؛ 4 «نيايش آنها در جوار كعبه جز سوت و كف زدن نبود ...».
هر يك از قبايل عرب جاهليت بت مخصوص به خود داشتند كه به دنبال آن هلهله مىكردند تا به مكه مىرسيدند و چون حج به جا مىآوردند، با صداى بلند هوسه مىكشيدند و نزد آن بت مىايستادند و نماز مىخواندند و چون تلبيه را تكرار مىكردند، كف مىزدند و سوت مىكشيدند و تلبيه آنها اين بود
:«لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لا شَرِيكَ لَكَ إِلَّا شَرِيكٌ هُوَ لَكَ، تَمْلِكُهُ وَ مَا مَلَكَ». 5
و از جمله شعائر برخى از آنها در هنگام طواف اين بود كه برهنه و بدون لباس طواف كنند.