56قطعات جگرش كه از گلويش بيرون مىآمد، مىنگريست و در طشتى مىانداخت و با چوبى كه در دستش بود، آنها را زيرو رو مىكرد تا از دنيا رفت.
محمدجواد مشكور، همين قول را پذيرفته و مىنويسد: «مأمون او را امان داد و از گناه وى درگذشت؛ ولى پس از چهل روز، دستور داد تا شربتى زهرآگين به وى بخورانند تا بمرد». 1
تاريخ و محل شهادت
چنانكه در بالا اشاره شد، درباره تاريخ و سن شهادت محمد بن محمد بن زيد شهيد(ع)، بين مورخّان اختلاف است. در اينجا به نظريات آنان اشاره مىكنيم:
ابونصر بخارى (متوفاى 341 ه .ق)، نخستين عالم انساب است كه به شهادت محمد درسال 202 ه .ق اشاره مىكند و مىنويسد:
توفي بمرو و سقاه المأمون السم في سنة اثنتين و مائتين وهو ابن عشرين سنة. 2
او در مرو وفات يافت. مأمون عباسى او را مسموم كرد و وى در سن بيست سالگى و در سال 202 ه .ق، به شهادت رسيد.