463ديد، از وى بابت اينكه نمى‌تواند به پا ايستد، عذرخواهى كرد. حجت الاسلام والمسلمين قاضى عسكر در پاسخ اين جانبار گفت: «شما ايستاده‌ايد. شما ايستادگان هميشگى تاريخ هستيد و باعث ايستادن خيلى‌ها شده‌ايد. همه ما مرهون زحمات شما جانبازان هستيم و خداوند به ما توفيق دهد قدردان اين همه فداكارى باشيم. شايد خداوند به واسطه حضور شما در اين صحراى عزيز، نگاهى هم به ما بكند. در اين ديدار، جانبازان از نماينده ولى فقيه خواستند سلامشان را به رهبر انقلاب برساند. همچنين در خواست كردند كاروان جانبازان، بدون مداح نباشد.
شبيه رمضان در فراز و فرود
مناسك حج در اوج و فرود، شباهت غريبى به رمضان دارد. در هر دو، حكايت يك چيز است: «بريدن و آزادى از دلبستگى‌ها و وابستگى‌ها، حركت و سپس پرواز و در نهايت فرود». در رمضان، با روزه، زنجيرهاى نفسانى كه آدمى را به اسارت خود در آورده و پاى او را به زمين دوخته است، يكى پس از ديگرى گسسته مى‌شود. روح، آزاد مى‌شود، حركت مى‌كند و به پرواز در مى‌آيد. اما در شب‌هاى قدر اوج مى‌گيرد و تا عرش رحمت حق بالا مى‌رود و به بارگاه الهى شرفياب مى‌شود. امساك‌ها و افطارها آمده‌اند روح آدمى را پالايش و آرايش كنند تا در ليالى قدر، شأنيت حضور در بارگاه الهى و رقم زدن به تقدير و مقدّرات را پيدا كنند. پس از آن فراز، مثل همه پروازها، نوبت فرود است كه در روزهاى پايان رمضان تجربه مى‌شود. حج هم، از گسستن و جدايى آغاز مى‌شود؛ از شهر، خانه و كاشانه، كار و درآمد، آشنايان و نزديكان و رنج و دشوارى سفر، بر راحتى و آسايش حضر. با اينها همه، غل و زنجير از دست‌وپاى روح باز مى‌شود و آن‌گاه مى‌توان در ميقات، لباس پرواز پوشيد و پر كشيد به سوى خدا. حج هم اوجى دارد، مثل رمضان. عرفات، اوج حج و تمام آن است. همه اعمال و مناسك پيش از آن، مقدمه‌اند براى آمادگى روح آدمى شايد به همين دليل است كه اهل‌بيت(عليهم السلام)،