405 أَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ) . ¹

ششم: خداى سبحان گاهى با برشمارى اوصاف كعبه و زمانى با تبيين صفات برجسته معماران آن و زمانى با گزارش اوصاف داعيان آن، برنامه عبادى، سياسى، اجتماعى و فرهنگى اهل حج و عمره را مشخص فرمود. عنصر محورى امور انسان را انديشۀ صائب و انگيزه صحيح تشكيل مى‌دهد تا با يكى حقيقت ديده شود و با ديگرى به حق عمل شود؛ حقيقت‌نگر، بينا و حق‌جو، كوشا و تواناست. تعبير قرآن حكيم از حضرت خليل و فرزندان وى به ( أُولِي الْأَيْدِي وَ الْأَبْصٰارِ ) ² مى‌تواند ناظر به دو جهت علمى و عملى اين ذوات قدسى باشد امت نابينا و جامعه مغلول اليد، توان طواف خانه‌اى كه توسط معمار بصير و مبسوط اليد بنا شد را ندارد، زيرا در مدار خانه‌اى گشتن، درحالى‌كه اثرى از بانى آن نديدن و نيافتن، مصداق گفتار نغز و پر مغز مولاى موحدان جهان و ولى بلامنازع همگان، حضرت امير مؤمنان على بن ابى‌طالب(ع) است كه فرمود:

«ألاَ تَرَوْنَ أنَّ اللهَ سُبحَانَهُ اخْتَبَرَ الأوَّلِينَ مِنْ لَدُنْ آدَمَ (صَلواتُ اللهِ عَلَيهِ) إِلَى الآخِرِينَ مَنْ هذَا الْعَالَمِ بِأحْجَارٍ لاَ تَضُرُّ وَ لاَ تَنْفَعُ وَ لاَ تُبْصِرُ وَ لاَ تَسمَعُ فَجَعَلَهَا بَيْتَهُ الحَرَامَ الّذِي جَعَلَهُ لِلنَّاسِ قِياماً...». ³

هفتم: روزى كه حضرت خليل خدا متولد شد، خاورميانه مبتلا به الحاد و شرك بود. حضرت ابراهيم(ع) با عنايت ويژه الهى به ملكوت نظام كيهانى راه يافت و بينش صحيح توحيدى پيدا كرد و در صدد نشر معارف آن برآمد و بدون هيچ آزرمى با آزر به مناظره مبادرت نمود و از تحديد و تهديد وى نهراسيد و روش مشئوم او و همفكران وى را افك و پيروى شيطان شمرد ⁴،