254دولت عربستان است كه از ارائه آمار رسمى و صحيح در مورد اقليتهاى مذهبى خوددارى مىكند و علت دومى كه محققان به درستى خاطرنشان كردهاند، تقيّه شيعيان است. بسيارى از شيعيان، تشيّع خود را مخفى نگه مىدارند تا از حجم فشارها و تبعيضها بكاهند و بتوانند در دستگاههاى ادارى به كار خود ادامه دهند.
از جمعيت كه بگذريم، شيعيان عربستان، در يك منطقه متمركز نيستند. شهرهاى محل زندگى آنها از منطقه حجاز (مكه و مدينه) تا استان شرقيه و مرز يمن را در جنوبىترين منطقه عربستان شامل مىشود. با نگاهى گذرا به اين پراكندگى جغرافيايى مىتوان كانونهاى استقرار و تجمع شيعيان را به شرح ذيل برشمرد:
1. منطقه الشرقيه
بيشتر جمعيت شيعيان عربستان، در منطقه الشرقيه يا استان شرقى، زندگى مىكنند. تا پيش از آمدن صنعت نفت، عمده شهرهاى اين استان، احساء و قطيف بود. اما پس از استقرار و توسعه تأسيسات نفتى، شهرهاى جديدى مانند ظهران، دمام، خَبَر و الجبيل ايجاد شدند. اين منطقه به دليل حضور بزرگترين تأسيسات و صنايع نفتى عربستان، منطقهاى حياتى و استراتژيك محسوب مىشود. تا پيش از تأسيس شهرهاى جديد، بيشتر جمعيت استان شرقى، شيعه بوده و در احساء و قطيف بهسر مىبردند. اما پس از تأسيس و توسعه شهرهاى جديد و هجوم مهاجران جوياى كار، شيعيان در تركيب جديد، جمعيتى 33 درصدى را تشكيل دادند. 97 درصد جمعيت قطيف، شيعه هستند و شمار آنان به 6/000 نفر مىرسد 1؛ اما شيعيان در احساء 65 تا 70 درصد جمعيت را تشكيل مىدهند و در دو شهر «هفوف» و «مبرز» زندگى مىكنند. 2