1) . «وقد وثّق ائمة الحديث جماعة من المبتدعة واحتجوا باحاديثهم واخرجوها في الصحاح ومن تتبع رواياتهم وجد فيها كثيراً ممّا يُوافق ظاهره بدعهم واهل العلم يتاوّلون تلك الاحاديث غير طاعنين فيها ببدعة راويها ولا في راويها بروايته لها» التنكيل بما فى تانيب الكوثرى من الاباطيل، معلّمى، ج1، ص50.

2) . احمد بن محمد بن صدّيق غُمارى (1320-1380ه.ق) در شهر طنجه از كشور مغرب متولد شد و در الازهر تحصيل كرد. او براى كسب حديث، به كشورهايى چون سوريه، عربستان، لبنان و يمن نيز مسافرت كرده است. وى تلاش بسيارى براى تخريج و استخراج كتب حديث انجام داده و آثارى را در اين زمينه نوشته است كه برخى از آنها عبارت‌اند از: الاسهاب فى الاستخراج على مسند الشهاب، المداوى لعلل المناوى، عواطف اللطائف من احاديث عوارف المعارف، فتح الوهاب بتخريج احاديث الشهاب، المستخرج على الشمائل المحمدية، مسالك الدلالة على مسائل الرسالة، هداية الرشد لتخريج احاديث بداية ابن رشد، فتح الملك العلى بصحّة حديث باب مدينة العلم على، درء الضعف عن حديث من عشق فعفّ. يادآورى مى‌شود، آثار وى را تا 250 عنوان برشمرده‌اند. از ويژگى‌هاى فكرى احمد بن صديق، مى‌توان به محبت ويژه وى به اهل‌البيت(عليهم السلام) اشاره كرد. وى براساس آيه مباهله، حديث كساء، حديث طير، حديث منزلت و... ، افضل امت را پس از پيامبر(ص)، پنج تن آل‌عبا برمى‌شمرد و كتابى در اثبات حديث «انا مدينة العلم و على بابها» نگاشته است. دومين ويژگى فكرى بارز وى، نزاع با سلفى‌هاست؛ به‌طورى‌كه در ميان آثار او و پيروانش، نوشته‌هايى در ردّ ابن تيميه و ناصرالدين البانى به چشم مى‌خورد. شاگردان و برادران احمد بن صديق نيز كتاب‌هايى بر رد البانى تحرير كرده‌اند؛ مانند: الرد المقنع على الالبانى المبتدع، نوشته عبدالله بن صديق غمارى، وصول التهانى فى الرّد على الالبانى، نوشته محمود سعيد ممدوح و تناقضات الالبانى نوشته حسن السقاف. براى مطالعه بيشتر ر.ك: مقدمه محمود سعيد ممدوح بر كتاب عواطف اللطائف من احاديث عوارف المعارف، ج1، صص 9-37.