111او با تمسك به روش بخارى در نقل روايات از عبادبنيعقوب رواجنى، درباره روايات اهل بدعت مىنويسد:
قسم پنجم از روايات صحيح، كه در آن اختلاف شده، روايات اهل هوا و بدعت است. پس اگر اهل بدعت، صادق باشند، روايات ايشان نزد بيشتر اهل حديث پذيرفته مىشود. 1
بنابراين، تنها معيار پذيرش احاديث نزد حاكم نيشابورى، «صدق» راوى بوده است؛ و اهل حديث، در صورت احراز «صداقت» راويان، به گرايشات مذهبى ايشان توجهى نداشتهاند.
ابن حزم اندلسى 2
وى از شخصيتهاى معروف و آشنا به فِرق و مذاهب مختلف است. او در جواب اين سؤال كه آيا اخبار اهل هوا و بدعت پذيرفته مىشود يا نه، مىنويسد:
هركس كه قلب و زبانش به وحدانيت خداوند و رسالت حضرت محمد(ص) شهادت دهد و اقرار كند به حقانيت آنچه آن حضرت آورده است، و تبرى بجويد از هر دينى غير از دين و آيين پيامبر گرامى اسلام(ص)، مسلمان و مؤمن است و بايد اخبار و رواياتش تا زمانى كه به كفر و فسق گرايش پيدا نكرده، پذيرفته شود و درصورتىكه با حق مخالفت ورزد، خطاكار است؛ البته تا زمانى كه بر ايشان، اقامه حجت و دليل نشده باشد. بنابراين نمىتوان در ايمان و عدالت اين افراد،