117چه زمانى ابن زبير، مردم مكه را به خونخواهى حسين(ع) دعوت كرد كه مصعب، اين چنين روايت مىكند؟ حال آنكه كتابهاى تاريخ، نهتنها در اين مورد سكوت كردهاند، بلكه طبرى و بلاذرى گفتهاند كه «ابن زبير، مردم را به پذيرش رهبرى خود فراخوانده است، نه به خونخواهى حسين(ع)». 1
كار ابن زبير در حجاز، رونق گرفت؛ به طورى كه عبدالله بن مطيع، يكى از ساكنان مدينه، برايش بيعت گرفت، تا اينكه اهل حجاز، همه با او همعقيده شدند. هنگامى كه حجازيان، خوشگذرانى، رفاهطلبى، شكار، زنبازى، بچهبازى، سگبازى و خروسبازى يزيد را ديدند، از اطاعت او دست كشيدند و هيبتش در بين آنان از ميان رفت. ابن زبير در سخنرانىهايش، يزيد را فاجر، پلنگباز، ميمونباز، سگباز و خوشگذران معرفى مىكرد. 2 ابن زبير از صفات نكوهيده يزيد، همچون بهانهاى براى دعوت بر ضد خلافت او بهره جست و اين دعوت او، با استقبال وسيع مسلمانانى كه از فسق و فجور يزيد آگاه شده بودند، مواجه شد.
امويان در حجاز، جايگاهى بسيار ضعيف داشتند؛ ازاينرو نيازى نبود كه زينب(عليها السلام)، دست به قيام، خطبه خواندن يا دعوت مردم به پراكنده شدن از اطراف يزيد و بيعت نكردن با او بزند. جايگاه ضعيف امويان در مدينه، بهگونهاى بود كه والى يزيد در مدينه، يعنى عمرو بن سعيد أشدق، مردم را به جنگ با ابن زبير دعوت كرد. اما تنها برادرش عمرو بن زبير، دعوتش را اجابت كرد. سپس او را به همراه تعدادى سرباز، به مبازره با ابن زبير فرستاد، كه نتيجهاى حاصل نشد؛ زيرا سربازانش فقط موفق به دستگيرى شورشيان و تظاهركنندگان شدند، تا جايى كه يزيد او را به سستى و كمكارى در دستگيرى ابن زبير متهم كرد و عمرو بن سعيد، نتوانست