1) . بشارة المصطفى، عماد الدين ابوجعفر محمد بن ابى القاسم طبرى، صص125 و 126. خوارزمى نيز اين جريان را با تفاوت‌هايى گزارش كرده است (ر.ك: مقتل الحسين، ابوالمؤيد موفق بن احمد مكى (اخطب خوارزم)، ج2، صص190و191) سيد ابن طاووس نيز زيارت جابر را با تفصيلى ديگر به نقل از عطا آورده است: (ر.ك: مصباح الزائر، سيد ابن طاووس، ص286) به نظر مي‌رسد مراد از عطا همان عطيه باشد؛ چنان كه محدث نورى نيز اين احتمال را داده است. (چشم اندازى به تحريفات عاشورا (لؤلؤ و مرجان)، ميرزا حسين نورى طبرسى، ص236). محقق قاضى طباطبائى نيز بر اين امر (يكى بودن عطيه با عطا) دليل آورده است (تحقيق درباره اول اربعين حضرت سيدالشهدا(ع)، صص203و 208). نكته شايان توجه در اين باره آن است كه علامه سيد محسن امين، پيش از نقل خبر عطيه مي‌گويد كه من اين خبر را از كتاب بشارة المصطفى و غير آن نقل مي‌كنم و بعد از نقل خبر يادشده، اضافاتى درباره ملاقات جابر با اهل‌بيت(ع) و اينكه اين حادثه در اربعين اتفاق افتاده، آورده است كه در كتاب بشارة المصطفى موجود نيست. (اعيان الشيعه، سيد محسن الامين، ج4، ص47 و لواعج الأشجان، سيد محسن الامين، ص240). اين امر حاكى از آن است كه وى چنان كه خود گفته، آن اضافه را از كتابى غير از كتاب طبرى آورده است. در اين ميان برخى محققان معاصر (تحقيق درباره اولين اربعين سيد الشهدا، ص182 به بعد؛ شخصيت‌هاى اسلامى شيعه، جعفر سبحانى، ج2، ص79) براى اينكه اثبات كنند اين قسمت زيادى نيز از كتاب بشارة المصطفى است، به توجيهاتى متوسل شده‌اند كه پذيرفتنى نيست. از جمله آنكه نسخه بشارة المصطفى ناقص به دست ما رسيده است و احتمال دارد كه در نسخه كامل كتاب ياد شده، اين زيادى باشد، چنان‌كه شيخ حر عاملى گفته است كه اين كتاب هفده جزء دارد (امل الآمل، حر عاملى، ج2، ص234). ولى آنچه اكنون از كتاب طبرى با تصحيح و تحقيق چاپ شده، يازده جزء است. بنابراين امكان دارد اين حديث، تقطيع شده به دست ما رسيده باشد و آن قسمت اضافى كه علامه امين آورده است، از نسخه كاملى بوده است كه در دسترس وى بوده است. احتمال ديگرى كه داده شده آن است كه محدثان پيش از طبرى، روايت را تقطيع كرده و طبرى قسمت مربوط به ملاقات جابر را با اسرا نياورده است (تحقيق درباره اولين اربعين سيدالشهدا، ص215 به بعد). در پاسخ چنين توجيهاتى بايد گفت كه اولاً: در بسيارى از موارد، ناقص بودن نسخه كتابى كهن، به سبب از بين رفتن صفحات اول يا آخر آنهاست، نه آنكه از وسط كتاب، صفحاتى از بين رفته باشد، آن هم ادامه يك خبر! ثانياً: علامه مجلسى (م1111 ه .ق)، كه معاصر شيخ حر عاملى (م1104 ه .ق) بود و طبيعتاً در زمان وى نسخه بشارة المصطفى، هفده جزء داشته، اين خبر را بدون هيچ زيادى ديگرى از بشارة المصطفى نقل كرده است كه اين امر، خود قرينه واضحى است كه خبر يادشده در بشارة المصطفى، كامل و بدون كاستى به دست ما رسيده است. بنابراين علامه امين، اين قسمت اضافى را از غير كتاب طبرى آورده است كه آن هم براى ما مجهول است و چه‌بسا ايشان قسمت يادشده را از كتاب‌هاى معاصران خود گزارش كرده است؛ اما احتمال تقطيع توسط محدثان پيش از طبرى، تنها يك احتمال است و قرينه و شاهدى بر اين ادعا وجود ندارد.