55يادشده، به سبب يأس از تأثير اساسى اين ابزار، در شرايطى قرار گرفت كه خون جگر خود را نيز براى نيل به هدف اعطا كرد. تنها آن حضرت(ع) بود كه هم مبارزه فرهنگى، سياسى و اجتهادى داشت و هم نبرد جهادى.

چنان‌كه در زيارت اربعين آن حضرت مى‌خوانيم: «فاعذر فى الدعاء و منح النصح و بذل مهجته فيك ليستنقذ عبادك من الجهالة وحيرةالضلالة»؛ يعنى آن حضرت(ع) با اتمام حجت بر خلق، هر عذرى را از امت رفع كرد و اندرز و نصيحت آنان را با مهربانى انجام داد و خون پاكش را در راه تو - اى خدا - نثار كرد تا بندگانت را از جهالت و حيرت و گمراهى نجات دهد.

اعذار و نصح و بذل خون آن حضرت(ع)، همگى براى عالم و عادل كردن انسان‌هايى بود كه در درياى هلاكت جهل علمى و فساد اخلاقى غوطه‌ور بودند؛ چنان‌كه برخى از انبياى گذشته نيز صرف‌نظر از تبليغ، تعليم و تحقيق اجتهادى، به نبرد جهادى نيز مبادرت نمودند و شربت شهادت نوشيدند تا ددمنشى را به فرشته‌وشى ¹ و جاهليت را به تمدن اسلامى بدل نمايند.

منبع: شكوفايى عقل در پرتو نهضت حسينى

منابع

1.بحارالانوار، محمدباقر مجلسى، داراحياء التراث العربى، بيروت، 1403ه .ق.

2.التهذيب، محمد بن حسن طوسى، دار الكتب الاسلاميه، تهران، 1407ه .ق.