138مسير كويرى و سوزان، در حالت عادى براى مردان كاركشته و خبره معمول نبوده است؛ پس چگونه ممكن است يك مشت زن و كودك را از آن مسير منتقل كنند و هيچ نقلى، وصف آن را پس از پيمودن، متذكر نشده باشد؟
بنابراين به نظر مىرسد كه انتخاب مسير جانب غربى فرات - كه مسيرى ميانه است - از احتمال بيشترى نسبت به دو راه ديگر برخوردار باشد؛ البته شواهد موجود درمورد شهرهاى حلب، قنسرين، حماة، حمص، دير و راهب، به اين دليل كه بين دو مسير سلطانى و مسير ميانه مشترك است، نمىتواند شاهدى براى هيچيك از دو راه به شمار آيد؛ اگر چه در صورت قوت، دليلى بر پيمودن راه بادية الشام نخواهد بود.
3. زمان صرفشده براى رسيدن به شام
به نظر مىرسد رسيدن كاروان اسيران در روز اول صفر به شام، پذيرفته نيست. همانگونه كه ذكر شد، نويسنده كتاب «تحقيق درباره اول اربعين سيدالشهدا(ع)»، در كتاب خود به راه مستقيم بين كوفه و شام اشاره كرده و زمان پيمودن آن مسير از سوى مردمان همان ديار را بالغ بر هفت روز مىداند. ايشان در كتاب خود مىنويسد: «راهى ميان شام و عراق است و راه راست و مستقيم مىباشد و عربهاى [عقيل] در زمان ما، از آن راه مىروند و در مدت يك هفته به عراق مىرسند». 1
وى در ادامه همان مطلب نقل مىكند:
عربهاى [صليب] از [حوران] كه محال وسيع از اعمال دمشق و در جهت قبله آن واقع است و مشتمل بر دهات و مزارع زياد است و