100ثانياً: به نظر مىرسد كه يا جابر بن عبدالله انصارى، دست كم دو بار موفق به زيارت قبر امام(ع) شده است (يك بار با عطيه عوفى كه طبرى، خوارزمى و ابن طاووس در مصباح الزائر، آن را گزارش كردهاند و بار ديگر كه ابن نماى حلى و سيد ابن طاووس، گزارشگر آن بودند) يا چون بناى سيد ابن طاووس (همانند شيخ مفيد) بر اختصار و گزينش حوادث بوده و آنچه از ديدگاه وى اهميت داشته، مسئله ديدار جابر با اسيران بوده، نه چگونگى برآمدن جابر به كربلا، از اينرو جابر، اهلبيت(عليهم السلام) را ديدار مىكند، اما خبرى از همراهى وى با عطيه نيست.
پنجم: حركت اهلبيت(عليهم السلام) از راه سلطانى
محدث نورى بر اين باور است كه مسير حركت اهلبيت(عليهم السلام) از كوفه به شام، يا از راه سلطانى بوده است يا از راه باديه. وى براى اثبات حركت آنان از راه سلطانى، دلايل و شواهد ذيل را مىآورد:
1. اگرچه اصل مقتل ابومخنف در دست نيست و آنچه موجود است، دستخوش تغييراتى شده و آن را از اعتبار و اعتماد انداخته است، ولى آنچه نسخههاى متعدد اين كتاب بر آن متفق هستند، آن است كه اهلبيت(عليهم السلام) را از راه تكريت و موصل و نصيبين و حلب كه راه سلطانى است، به شام بردهاند. بيشتر اين راه آباد است و از دهكدههاى بسيار و شهرهاى آباد مىگذرد و از كوفه تا شام، حدود چهل منزل دارد و قضاياى متعدد و برخى كرامات از قبيل قضيه راهب قنسرين و نيز كراماتى از سر مبارك در ايام سير، از آن راه رخ داده است؛ چنانكه قطب راوندى 1 (573ه .ق)، ابن شهر آشوب 2 (588ه .ق) به نقل