298
دوشنبه پانزدهم آذر 1389؛ سى‌ام ذى‌حجه 1431
آخرين زيارت پيامبر(ص)
عصر روز دوشنبه است. وسايلم را فرستاده‌ام. آمده‌ام نماز ظهر و عصر را در مسجدالنبى(ص) بخوانم و وداع كنم. و از لحظه‌هاى آخر حضور، بهتر استفاده كنم؛ زيرا ديگر زمانى ندارم و بايد به سرعت به قصرالدخيل برگردم. در حرم نبوى(ص) نماز ظهر و عصر و كمى قرآن و دعا خواندم. در حال خروج، چشمانم را كمى‌مى‌بندم و در ذهن خود سعى مى‌كنم تا به فضاى مدينه عصر نبوى(ص) بروم و در همين حال، بر پيامبر(ص) درود مى‌فرستم و با گفتن ذكر، از جلوى روضه نبوى عبور مى‌كنم.
آخرين پرواز
همه چيز به پايان رسيد. غروب روز دوشنبه پانزدهم آذر ماه است. سوار ماشين شديم و ماشين در اطراف مسجدالنبى(ص) و بقيع نيم دورى زد و با مدينه براى آخرين بار خداحافظى كرديم.
به فرودگاه رسيديم. هوا تاريك شده بود. آيت‌الله استادى را همراهى مى‌كنم. ساده و بى‌تكلف است و اندك وسايلى همراه دارد.
هواپيماى غول‌پيكر سعودى، آخرين گروه از زائران و فعالان بعثه را در خود جاى