294
يكشنبه چهاردهم آذر 1389؛ بيست و نهم ذى‌حجه 1431
ديدار از «مسجد عَمروى»
مسجد عَمروى در بين حجاج ايرانى به‌عنوان يكى از مكان‌هاى ديدنى و همچنين محلى براى خواندن نماز، مشهور است. اين مسجد، به باغ خرماى آيت‌الله عمروى اشاره دارد. روزى در ميانه آن، ساختمانى قديمى وجود داشت و حدود چهل سال پيش، مسقف و كف آن از حصير پوشانده شده بود. شيخ عمروى كه خود هم اينك بالاى صد سال عمر دارد، از علماى مظلوم شيعه است كه بارها دستگير شده و به زندان افتاده است. ولى با وجود همه سختى‌هايى كه تحمل كرده، همچنان چراغ شيعه را در مدينه روشن نگه داشته و به همين خاطر، بسيار مورد احترام همه شيعيان است. بازگو كردن شرايط سخت جامعه وهابى‌زده مدينه و تحميل سختى‌ها بر شيعيان در اين مجال نمى‌گنجد. اما بايد بگويم كه مدينه به شدت در تصاحب وهابيت است و البته در سال‌هاى پيش از ظهور وهابيت، عثمانى‌ها هم شيعيان مدينه را به شدت تحت فشار قرار داده‌اند؛ زيرا دولت عثمانى به شيعيان مدينه، به‌عنوان كسانى كه ممكن است به ايران شيعى علاقمند باشند؛ هميشه به‌عنوان عضو زائد منطقه مدينه نگاه مى‌كردند و صد البته، با ظهور وهابيت اين مسئله به‌مراتب سخت‌تر شد. دشمنى ذاتى وهابيت با تشيع و تلاش همه‌جانبه وهابيون براى هدم اسلام شيعى، فشار بسيارى را بر اهالى مدينه، بلكه براى شيخ عمروى و اصحابش تحميل مى‌كند.