287
«مولوى چابهارى» و همبستگى در سايه توحيد و قرآن
مولوى چابهارى، امام جمعه اهل تسنن «چاه بهار» نيز شروع به سخنرانى مى‌كند. او با خواندن سوره «توحيد» و آيه صلوات بر پيامبر(ص)، از توحيد خداوند و دوستى پيامبر(ص) سخن به ميان مى‌آورد.
هركس كه بود او را زبان صدق
مولوى بحث وحدت را در سايه قرآن و توحيد كلمه را در چهارچوب كلمه توحيد - كه نماد آن را در قرآن، سوره «اخلاص» مى‌داند - ذكر مى‌كند و مى‌گويد كه مسلمان‌ها نيز طبق فقه قرآن و سنت عمل مى‌كنند و اينكه خلاصه احكام اين است كه چه جنبه سلبى و چه جنبه ايجابى آن، در مسير همبستگى است. در احكام معاملات و روابط انسانى، چه آنها كه منع شده‌ايم و چه نشده‌ايم را وقتى تحليل كنيم، مشخص مى‌شود كه راه ايجاد اختلاف منع شده است. غيبت و پشت‌گويى و تهمت منع شده است؛ زيرا همه اينها سبب اختلاف و تفرقه بين مسلمانان مى‌شود و مانع همبستگى اسلامى بين مسلمانان است.
لحظه‌هاى دعا هرچند تكرارى است، اما هركدام خود موضوعيتى جداگانه دارد. صداى قرائت قرآن با لطافت در گوش مى‌پيچد. نمى‌دانم انسان گرفتار گناه و محتاج، در برابر اين خطاب الهى چه خواهد كرد؟
(قُلْ يٰا عِبٰادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلىٰ أَنْفُسِهِمْ لاٰ تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّٰهِ إِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ * وَ أَنِيبُوا إِلىٰ رَبِّكُمْ وَ أَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذٰابُ ثُمَّ لاٰ تُنْصَرُونَ ) . 1