36دست خود انسان سپرده شده است: (وَ أَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسٰانِ إِلاّٰ مٰا سَعىٰ) ؛ «و اينكه براى انسان بهرهاى جز سعى و كوشش او نيست» (نجم: 39).
وقتى انسان دانست كه سرنوشتش به خود او سپرده شده است، آن گاه به ارزش علم و معرفت و نيروى ذاتى خويش پى مىبرد و اين امر، عامل بزرگى در رشد و تعالى اوست.
1. تعريف تربيت دينى
تربيت دينى، بهمعناى پرورش ملكات فاضله انسانى و تقويت روحيه ايمانى است؛ به عبارت جامعتر، تربيت دينى عبارت است از برانگيختن، فراهمساختن و بهكاربستنِ سازوكارهاى آموزشى و پرورشى در راستاى دريافت گزارههاى دينى و اخلاقى و شناختن و شناساندن فضايل و رذايل به منظور رسيدن به سعادت و كمال جاودانه. در تربيت دينى تلاش مىشود با بهرهگيرى از تعليم و تربيت، اهداف دينى و اخلاقى در وجود متربى عينيت يابد.
2. نقش و جايگاه تربيت دينى
مىدانيم كه فقط با تكيه بر عقل و توانمندىهاى فكرى، نمىتوان به سعادت همهجانبه دست يافت. سعادت - كه غايت اصلى و نهايى انسان است - از ابهامآميزترين مفاهيم است. اينكه سعادت چيست و با چه چيزهايى محقق مىشود، شقاوت چيست و عوامل آن كدام است، هنوز بهصورت معما باقى مانده؛ زيرا هنوز خود بشر و استعدادهايش به طور كامل شناخته نشدهاند. مگر ممكن است خود