116زندگى به كار مىبندد.
همانگونه كه از آيات قرآن و سخن رسول خدا(ص) به دست مىآيد، تشريع قربانى در حج، براى نهادينهكردن حس انساندوستى، مهرورزى و پرورش روحيه احساس مسئوليت در قبال گرفتارىهاى اجتماعى است: فَكُلُوا مِنْهٰا وَ أَطْعِمُوا الْبٰائِسَ الْفَقِيرَ ؛ «از گوشت آنها بخوريد و بينواى فقير را نيز اطعام كنيد» (حج: 37). همچنين رسول خدا(ص) فرمود:
انَّما جَعَلَ اللهُ هذَا الأضحَى لِتَشبَعَ (لِتَتَّسِعَ) مَساكينُكُم مِنَ اللَّحمِ فَأطعِمُوهُم. 1
خداوند متعال، قربانى را براى اين مقرر كرده است كه بينوايان و مسكينان از گوشت آن سير شوند و در رفاه قرار گيرند. پس آنها را اطعام كنيد.
قربانىكردن افزونبر جنبه معنوى، آثار مادى و اقتصادى شايان توجهى را نيز در پى دارد. اگر فقط دو ميليون دام (گوسفند و گاو و شتر)، هر سال در موسم حج قربانى شود، و معدل گوشت خالص هريك را سى كيلوگرم فرض كنيم، اين مقدار معادل شصت ميليون كيلوگرم گوشت خواهد بود و اگر هر كيلو گوشت، فقط دو هزار تومان فرض شود، به رقمى معادل صد و بيست ميليارد تومان خواهد رسيد! چنين سرمايه عظيمى، همه ساله مىتواند بخش قابل توجهى از خوراك مستمندان و نيازمندان مسلمان را در سراسر جهان تأمين كند.