78البته اين ولايت براى پيامبر، دائمى و ثابت است و تا زمانى كه تكليفى وجود دارد، اين ولايت نيز ثابت است.

مقريزى در كتابش «إمتاع الأسماع»، كلام علامه زين‌الدين مراغى را مى‌آورد كه مى‌گويد:

شايسته است هر مسلمانى، زيارت پيامبر(ص) را تقرب به خدا بداند و به آن اعتقاد داشته باشد، و سند اين مطلب هم وجود روايات در اين‌باره و كلام خدا در آيه 64 سوره مبارك نساء است كه مى‌فرمايد: (وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ) ؛ «و اگر اين مخالفان، هنگامى كه به خود ستم مى‌كردند [و فرمان‌هاى خدا را زير پا مى‌گذاردند]...» و اينكه از عظمت پيامبر(ص) با مرگشان هيچ كاسته نمى‌شود و كسى نمى‌تواند بگويد طلب مغفرت حضرت براى گنهكاران و يا زيارت ايشان مختص به حيات پيامبر(ص) است. همچنان‌كه بعضى از محققان، اين‌گونه پاسخ داده‌اند كه آيه، تواب و رحيم يافتن خدا را به سه امر مشروط دانسته: آمدن اين افراد نزد پيامبر(ص)، طلب مغفرت خودشان، و طلب مغفرت پيامبر(ص) براى ايشان. بدين ترتيب طلب مغفرت پيامبر(ص)، براى تمامى مؤمنان و مؤمنات انجام شده است؛ چراكه وى براى همه طلب مغفرت كرده است. خداوند در آيه 19 سوره محمد مى‌فرمايد: (وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنٰاتِ) ؛ «و براى گناه خود و مردان و زنان با ايمان استغفار كن». پس هنگامى كه آمدنشان و طلب مغفرتشان حاصل شود، امور سه‌گانه مذكور كه موجب پذيرش توبه از جانب خدا و جلب رحمتش مى‌شود، تكميل شده است. علاوه بر اين، تمامى مسلمانان بر استحباب زيارت اهل قبور اجماع دارند؛ چنان‌كه نووى آن را حكايت كرده و حتى ظاهريه آن را واجب دانسته‌اند. پس زيارت حضرت مطلوب است، چراكه زيارت قبور، تعظيم و احترام آنها و تعظيم و احترام پيامبر(ص) هم واجب است. ازاين‌رو برخى از علما فرموده‌اند: «در زيارت پيامبر(ص)، تفاوتى بين زن و مرد نيست». ¹

در فصل‌هاى بعدى بيان خواهيم كرد كه ساخت مساجد، حتى مسجدالحرام و كعبه