90او از نظر فلسفى پيرو اساتيدش ميرداماد و ميرفندرسكى بود و فلسفه مشاء را آميخته با ذوق اشراقى تدريس مى‌كرد.
ميرزا رفيعا گاهى شعر مى‌سرود كه اندكى از آنها در تذكره‌ها آمده است.
اين عالم عالى‌قدر در سال 1082ه .ق، به ديار باقى شتافت. پيكرش را به تخت فولاد بردند و به خاك سپردند. به دستور شاه سليمان صفوى، بقعه‌اى باشكوه با گنبدى كاشى‌كارى، بر مزارش ساخته شد.
ج) شيراز
در اين شهر نيز برخى سادات طباطبايى ساكن شدند كه سيد زيدالاسود از آن جمله است. وى پيش‌تر در بيت‌المقدس به عبادت مشغول بود و از زاهدان و عابدان زمان خود به شمار مى‌رفت.
هنگامى كه سلطان عضدالدوله ديلمى به حج رفته بود، خواست با يكى از سادات حسنى به نام زيدالاسود بن ابراهيم ابن محمد بن قاسم‌الرُسّى بن ابراهيم طباطبا بن اسماعيل ديباج بن ابراهيم‌الغمر بن حسن‌المثنى بن امام حسن(ع) كه سيدى جليل، شريف و از بزرگان سادات حسنى در قرن چهارم بود، همچنين از زاهدان و عابدان زمان خود در بيت‌المقدس