89را مى‌گذراند و در حدود نيم قرن، پرتويى از انديشه‌هاى خود را در اختيار شاگردانش قرار داد كه آنان نيز در عصر خويش دانشوران مشهورى به‌حساب مى‌آمدند.
ميرزا رفيع‌الدين محمد طباطبايى نائينى
ميراز رفيع‌الدين مشهور به ميرزا رفيعا، از علماى بزرگ عهد صفويه است. اجداد وى سادات طباطبايى زواره بودند كه در نائين اقامت داشتند.
ميرزا رفيعا در اصفهان نزد دانشمندان بزرگ اين شهر همچون شيخ بهايى، ميرفندرسكى، ميرداماد و ملا عبدالله شوشترى، به تحصيل پرداخت و در انواع علوم و فنون زمانه خود، همچون فقه، كلام، حديث، حكمت، رياضيات، منطق و ادبيات، مهارت يافت.
او در اصفهان حوزه درسى مهمى داشت و دانشمندان و فضلايى همچون علامه ملا محمدباقر مجلسى، سيد نعمت‌الله جزايرى و مير محمدمعصوم حسينى قزوينى از آن بهره‌مند مى‌شدند.
ميرزا رفيعا كتب ارزشمندى از جمله «اقسام التشكيك و حقيقته»، «حاشيه بر اصول كافى»، «حاشيه بر شرح اشارات خواجه نصيرالدين طوسى»، «الشجرة الالهيه» و «ثمره» در تلخيص شجره الهيه، از خود به‌جاى نهاده است.