92شيعه درباره ايامالعرب، كمترين اثر را دارد، اما درباره انساب، نقش بسيار مهمى در تاريخنگارى اسلامى داشته است؛ به گونهاى كه مورخان مسلمان براى شناخت انساب عرب به آثار كسانى مانند «محمد بن سائب كلبى» (م.146ه .ق) و پسرش «هشام» (م.204ه .ق) نيازمند بودند. ديگر موضوعها نيز براساس گرايش يا تخصص دانشمندان شيعه، نگاشته شدهاند.
2. سير تاريخنگارى شيعه
با توجه به گزارشهاى موجود از تأليفات شيعه، مىتوان گفت برخلاف ادعاى برخى پژوهشگران معاصر كه آغاز ادبيات نوشتارى شيعه را اواخر دوران اموى دانستهاند، 1 تدوين كتب، هرچند به شكلى كاملاً ابتدايى و در حد گردآورى روايات در دفترى، در قرن نخست رواج داشته و برخى نويسندگان شيعه، كتابهايى حديثى و تاريخى تدوين كردهاند. 2
با در نظر گرفتن نوشتههاى منسوب به امام على، حضرت فاطمه، امام حسن و امام حسين(عليهم السلام)، 3 مىتوان سلمان فارسى (م.35ه .ق) را نخستين فردى دانست كه كتابى با نام «حديث جاثليق» 4 يا به تعبيرى حكايت بزرگ ترسايان را نگاشته بود. موضوع كتاب درباره بزرگ مسيحيان است كه پس از رحلت رسول خدا(ص) به نمايندگى از پادشاه روم به مدينه