69شيعه ناميدن افرادى كه اثرى درباره فضايل عترت پيامبر(ص) يا درباره موضوعات شيعى داشتهاند، همچنين استظهار تشيع افراد به استناد اساتيد و شاگردان، پذيرش هر فضيلت و منقبتى براى اهلبيت(عليهم السلام) و نقل اخبار و روايات ضعيف، بدون توجه به دخل و تصرفهاى غلات و افراد منحرف، موجب شهامت و جسارت مخالفان در وارد كردن اتهامهاى واهى به شيعه شده است. از اينرو اگر در گزينش اخبار و روايات دقت مىشد و هر فردى به صرف برخى اخبار و آثار، شيعه تلقى نمىشد و مهمتر آنكه شيعه پيش از ديگران درصدد نقد و پالايش منابعش بر مىآمد، مسائل كمترى دستاويز دشمنان و مخالفان مىگرديد.
جمعبندى
شمار فراوان رديههاى اهلسنت عموماً و وهابيت و سلفىنماها خصوصاً، آن هم فقط در حوزه نوشتارى ضدشيعه، گوياى تلاش بىوقفه و همهجانبه اهلسنت براى تشكيك در مذهب تشيع و بدبينكردن پيروان ديگر مذاهب و حتى اديان ديگر عليه شيعه است. 1 از آن مهمتر شيعيان از هجمهها و تخريبهاى مخالفان به باورهايشان غافلاند. در سدههاى گذشته شيعه هيچ شبههاى و رديهاى را بىپاسخ نمىگذاشت، اما اكنون در برابر حملات شديد دشمنان فكرى و عقيدتى، تحرك مناسبى نشان نمىدهد. اگر اين امر و انبوه ترديد و تشكيكها كه