35چون مناقشات شيعه و سنى بر سر مسئله امامت و خلافت و شرايط فرد جانشين پديد آمده است، بايد ريشه آن را در عصر نبوى(ص) و سقيفه جست. برپايه عقيده شيعه رسول خدا(ص) با وجود همه نگرانىهايى كه براى انتخاب جانشين خود داشت، 1 در زمان حياتش خليفه خود را برگزيد و در طول نبوتش همواره شايستگىها و برترىهاى على(ع) را گوشزد مىفرمود و مسلمانان را به دوستى و پيروى از آن حضرت سفارش مىكرد. گروهى از صحابه كه اين رفتارهاى نبى خدا(ص) را نه امرى الهى و از سوى خدا كه تصميم شخص پيغمبر(ص) مىدانستند و با تفكرات جاهلى مىپنداشتند حضرت بنا دارد خاندان، به ويژه پسر عمويش را بر مسلمانان حاكم كند، در سخنان و كردار حضرت ترديد مىكردند. 2 آثار اين برداشت، در آخرين روزهاى عمر پيامبر(ص) آشكار شد