117
ه) مقابله گزينشى با روايات
نورولى در استدلالهايش و استناد به روايات افراد، در بسيارى موارد اخبار را گزينش، و از برخى چشمپوشى كرده است. اين احتمال نيز وجود دارد كه او به همه روايات دست نيافته باشد. اگر چنين باشد، اين نيز ضعف بزرگى است كه عقايد فردى، بدون آنكه همه منقولاتش به دست آمده باشد، بررسى و نقد شود؛ مثلاً از حبه عرنى، اسماعيل سدى، حارث بن حصيره و أصبغ بن نباته روايات فراوانى افزون بر آنچه وى در كتابش آورده است، وجود دارد. عجيبتر آنكه از ابان احمر فقط يك روايت بيان كرده (بهتر است بگوييم يافته) است. 1
و) نداشتن معيارى روشن براى گزينش افراد نامبرده در كتاب
او براى گزينش افراد نام برده در كتابش معيار شخصى بيان كرده است و دليلش را براى انتخاب آن راويان از ميان راويان بسيارى كه در فضايل و مناقب على(ع) و اهلبيت(عليهم السلام) حديث نقل كرده و به افراط در تشيع متهم شدهاند، ذكر نكرده است. شايد دليلش براى چنين گزينشى، به دست آوردن اخبارى از ايشان و دستنيافتن به روايات منقول ديگر راويان باشد. 2