61
د) نيازمندى همه مخلوقات به خدا و تسليم بودن در برابر او
-يٰا أَيُّهَا النّٰاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرٰاءُ إِلَى اللّٰهِ وَ اللّٰهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ (فاطر:15)
اى مردم شما [همگى] نيازمند به خداييد. تنها خداوند است كه بىنياز و شايسته هرگونه حمد و ستايش است!
- وَ اللّٰهُ غٰالِبٌ عَلىٰ أَمْرِهِ (يوسف: 21)
خداوند بر كار خود پيروز است.
- وَ هُوَ الْقٰاهِرُ فَوْقَ عِبٰادِهِ (انعام: 18)
اوست كه بر بندگان خود، قاهر و مسلط است.
-لاٰ يُسْئَلُ عَمّٰا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْئَلُونَ (انبياء: 23)
هيچ كس نمىتواند بر كار او خرده بگيرد؛ ولى در كارهاى آنها، جاى سؤال و ايراد است.
آيات مذكور و آياتى ديگر 1، خداوند متعال را خالق همه هستى و از آن ميان آفريننده آسمان و زمين و حتى افعال انسان معرفى مىكنند. اين آيات در واقع خلق، تدبير، خالقيت و ربوبيت را منحصر در خداوند مىدانند و هر چيزى را كه «شيء» بر آن اطلاق شود، آفريده خدا معرفى مىكنند. پس آفرينش الهى هر موجودى را كه در عالم وجود داشته باشد، دربر مىگيرد.