130هيچ مصيبتى [ناخواسته] در زمين و نه در وجود شما روى نمىدهد، مگر اينكه همه آنها قبل از آنكه زمين را بيافرينيم، در لوح محفوظ ثبت است؛ و اين امر براى خدا آسان است.
به اين آيه اينگونه استدلال مىكنند كه مجموع حوادث عالم اعم از شادى و غم، سلامت و بيمارى، جنگ و آرامش و... همه پيش از پيدايش، به سبب علم خداوند در كتابى به نام لوح محفوظ ثبت و حدودش مشخص شده است؛ ازاينرو امكان تخلف از آن نيست و جبر ثابت مىشود. افعال انسان نيز از اين موضوع مستثنا نيست و آن نيز جبراً محقق مىشود.
در پاسخ به اين استدلال بايد گفت كه نوشته شدن افعال انسان قبل از پيدايش آنها و معلوم بودنشان براى خداوند، به معناى سلب اختيار از انسان نيست؛ زيرا نگارش يك رخداد در كتابى به معناى نگارش اصل فعل نيست، بلكه نگارش خصوصيات و چگونگى صدور آن رخداد نيز مطرح است. درخصوص افعال انسان نيز اينگونه خواهد بود كه صدور بخشى از كارهاى او به صورت يك فعل ارادى و اختيارى در لوح محفوظ نوشته شده است.
( وَ إِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَيْتُمْ فِي أَعْيُنِكُمْ قَلِيلاً وَ يُقَلِّلُكُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللّٰهُ أَمْراً كٰانَ مَفْعُولاً وَ إِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ ) (انفال: 44)
و در آن هنگامى كه در ميدان نبرد با هم روبهرو شديد، آنها را به چشم شما كم نشان مىداد؛ و شما را [(نيز] به چشم آنها كم مىنمود؛ تا خداوند، كارى را كه مىبايست انجام شود، صورت بخشد؛ [شما نترسيد و به جنگ اقدام كنيد، آنها هم وحشت نكنند و