90تشبيه را از مفاهيم لغوى حذف مى‌كردند و در مورد اينكه بعد از حذف لوازم، چه باقى مى‌ماند، سكوت مى‌نمودند و اصل معنا را اثبات نمى‌كردند. ¹

دليل اينكه امامان اهل بيت(ع) در صفات خبرى، هم نواقص امكانى را نفى مى‌كردند و هم اصل معنا را اثبات مى‌نمودند، احاديث فراوانى است كه از آنان در متون روايى باقى مانده است؛ ² از جمله حديثى از امام رضا(ع) است كه فرمود:

مردم را در توحيد سه مذهب است: 1. نفى؛ 2. تشبيه؛ 3.اثبات به غير تشبيه. مذهب نفى باطل است، مذهب تشبيه، يعنى او را به چيز ديگرى شبيه ساختن نيز باطل است؛ براى اينكه چيزى نيست كه شبيه خداى تبارك و تعالى باشد. بنابراين راه صحيح و ميانه، همان اثبات بلاتشبيه است. ³

منظور حضرت از مذهب نفى، همان ديدگاه نفى معانى صفات از خداوند است؛ ديدگاهى كه معطله درباره صفات دارند و در حكم آن است كه گفته شود: معناى صفات ثبوتيه، نفى صفات ضد آن از خداوند است ⁴؛ مثلاً معناى قادر بودن خداى متعال، اين است كه خدا عاجز نيست ⁵؛ مگر با توجيهى كه به مذهب سوم بازگردد. ⁶