135ج) با توجه به اينكه ابنتيميه كاربرد تعابير پيشگفته را بدعت مىداند، در اين صورت تمام عالمان معروف اهل سنت را كه از اين تعابير استفاده كردهاند، به زعم ايشان بايد بدعتگذار دانست و با توجه به حكم او درباره بدعتگذار (در زمان حيات، ترك معاشرت با او و پس از مرگ، ترك نماز بر جنازه او) 1، بايد - بر مبناى ابنتيميه- در مسلمان بودن علما و ائمه معروف اهل سنت نيز ترديد كرد.
11. اثباتپذيرى عقلى برخى از صفات خبرى
ابنتيميه برخى از صفات خبرى را علاوه بر دلايل نقلى، با عقل نيز اثباتپذير مىداند. به عقيده او صفاتى مانند علوّ و رؤيت از اين قبيل است؛ مثلاً درباره رؤيت مىگويد:
هر آنچه وصف وجود بر آن صادق است، امكان رؤيت دارد يا هر آنچه قائم به نفس است، امكان رؤيت دارد و چون خداوند، متصف به وجود است و چون قائم به نفس است، پس رؤيت او امكانپذير است. 2
12. فهمناپذيرى آيات و احاديث صفات
صفات خبرى موجود در آيات و روايات، به لحاظ معناى لغوى، غيرمتشابه بوده و در نتيجه فهمپذيرند؛ اما اين صفات به لحاظ درك كيفيت، از متشابهات بوده و شناخت آنها ناممكن است. 3
نقد و بررسى
در ارتباط با اصل يادشده، دو سؤال مطرح است: